Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk film olan Cronos (1992), fantastik korku türüne benzersiz bir Meksika dokunuşu getiriyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüz yıl sonra antikacı Jesús Gris tarafından keşfedilen gizemli 'Cronos' cihazının etrafında dönen bir ölümsüzlük ve yıkım hikayesini anlatıyor. Cihaz, kullanıcısına gençlik ve sonsuz yaşam vaat ederken, beraberinde karşı konulmaz bir kan susuzluğu ve karanlık bir dönüşüm getiriyor.

Federico Luppi, antikacı Jesús Gris rolünde izleyiciyi bir baba figürünün masumiyetinden, cihazın tuzağına düşmüş bir karakterin trajik çaresizliğine doğru sürükleyen unutulmaz bir performans sergiliyor. Ron Perlman ise zengin ve hasta iş adamı De la Guardia'nın acımasız yeğeni Angel olarak filmin tehditkar ve grotesk atmosferine büyük katkı sağlıyor. Del Toro, karakterlerin iç çatışmalarını ve aile bağlarını (özellikle Jesús ile torunu Aurora arasındaki dokunaklı ilişkiyi) gotik bir masalın içine ustalıkla yerleştiriyor.

Cronos, sıradan bir vampir hikayesinin çok ötesine geçerek, ölümsüzlük arzusunun ahlaki ve bedelsel maliyetini, açgözlülüğü ve insan doğasının karanlık yönlerini sorguluyor. Del Toro'nun imza stilinin ilk izlerini taşıyan film; detaylı prodüksiyon tasarımı, sembolik görüntüleri ve gerilimi yavaş yavaş tırmandıran anlatımıyla izleyiciyi etkisi altına alıyor. Klasik korku unsurlarını dram ve karakter odaklı bir hikayeyle harmanlayan bu kült film, yönetmenin daha sonraki başyapıtlarının habercisi niteliğinde. Eşsiz atmosferi, sürükleyici konusu ve derin temalarıyla Cronos, fantastik sinema severler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.