Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı 'Manhattan', New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde, modern ilişkilerin karmaşıklığını ele alan bir başyapıttır. Film, televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hikayesini anlatır. Isaac, boşanmış, orta yaş krizinde ve 17 yaşındaki Tracy (Mariel Hemingway) ile sorunlu bir ilişki sürdürmektedir. Hayatı, en yakın arkadaşı Yale (Michael Murphy) ve onun entelektüel metresi Mary (Diane Keaton) ile tanıştığında daha da karışır. Isaac, Mary'ye karşı beklenmedik bir çekim hisseder ve bu durum, dostluklarını ve kendi değer yargılarını sınayan bir dizi ahlaki ikilem yaratır.

Filmin en güçlü yanlarından biri, karakterlerin derinlikli ve kusurlu portreleridir. Allen'ın kendine özgü mizahi dili, varoluşsal kaygılar ve günlük hayatın absürtlükleriyle mükemmel bir şekilde harmanlanır. Diane Keaton, özgüvenli ama kararsız Mary rolüyle unutulmaz bir performans sergilerken, genç Mariel Hemingway'in naif ama bilge Tracy'si filmin duygusal kalbini oluşturur. Gordon Willis'in görüntü yönetmenliği, şehri bir karaktere dönüştürerek George Gershwin'in 'Rhapsody in Blue'su ile birlikte unutulmaz bir atmosfer yaratır.

'Manhattan', sadece bir aşk üçgeni hikayesi değil, aynı zamanda sanat, entelektüellik, olgunluk ve 'anlamlı bir hayat' arayışı üzerine derinlemesine düşünen bir filmdir. Yönetmenin New York'a olan aşkı her karede hissedilir. İlişkilerin geçiciliği ve kalıcılığı, nesil farkları ve kent hayatının yalnızlığı gibi temaları işleyen bu film, izleyiciyi hem güldürür hem de düşündürür. Görsel şölen, keskin diyaloglar ve unutulmaz performanslarla dolu 'Manhattan', sinema tarihinin en zarif ve düşündürücü romantik komedi-dramlarından biri olarak mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir.